บทความ

กำลังแสดงโพสต์ที่มีป้ายกำกับ นิทาน

นิทาน คำสอนจากชายชราร่ำรวย

รูปภาพ
  วันนี้มีนิทานสอนใจเรื่องหนึ่งจะมาเล่าให้ฟังครับ เป็นเรื่องเกี่ยวกับชายหนุ่มผู้ยากจนและชายชราปริศนา เป็นเรื่องสั้นๆที่แฝงข้อคิดหวังว่าจะชอบกันนะครับ  ชายหนุ่มคนหนึ่ง เกิดมายากจนข้นแค้นเป็นอย่างมาก เขารู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ในโชคชะตาของตนเองเหลือเกิน วันๆจึงได้แต่นั่งพร่ำเพ้อพรรณนาถึงชีวิตที่แสนยากลำบากของตัวเอง ให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาได้ฟัง  และแล้ววันหนึ่งก็ได้มีชายชราคนหนึ่งเดินผ่านมา เขานั่งลง และตั้งใจฟังปัญหาของชายหนุ่มเป็นอย่างดี  และแล้วเมื่อฟังจบ ชายชราจึงเอ่ยขึ้นมาว่า พ่อหนุ่มเธอรู้ไหมว่าเธอนั้นเป็นคนที่ร่ำรวยมาก  ชายหนุ่มได้ฟังก็ถึงกับงง รีบพูดแย้งออกไปในทันที ผมไม่มีเงินติดตัวสักบาทจะร่ำรวยได้อย่างไร  ชายชราจึงพูดว่า  ถ้าเช่นนั้นแล้ว ฉันขอซื้อดวงตาของเธอทั้งสองข้างได้หรือไม่ เธอจะขายเท่าไหร่  เมื่อชายหนุ่มได้ฟังก็โมโห ก่อนที่จะพูดกลับไปว่า จะบ้าหรือยังไงลุง ต่อให้มีเงินมากเท่าไหร่ผมก็ไม่ขายหรอก ถ้าผมขายผมก็ตาบอดน่ะสิ แล้วผมจะมองเห็นสิ่งต่างๆได้อย่างไร  ชายชราจึงพูดต่อไปว่า ถ้าเช่นนั้นฉันขอซื้อ มือของเธอทั้งสองข้างก็แล้วกัน  ...

นิทาน เจ้าของฟาร์มรัก

รูปภาพ
  ในวันหยุดสุดสัปดาห์ อาจารย์มหาลัยท่านหนึ่ง ได้จองที่พักเป็นบ้านเดี่ยวติดฟาร์ม เขาต้องการเดินทางไปเพื่อพักผ่อนหย่อนใจ ต้องการอยู่กับธรรมชาติ และต้องการความเงียบสงบ  แต่เมื่อไปถึงอาจารย์มหาลัยก็ถึงกับอ้าปากค้าง เมื่อเขาพบว่า ที่พักติดกับฟาร์มแห่งนี้ ช่างสวยงามซะเหลือเกิน  หลังจากที่เก็บสัมภาระไว้ที่ห้องเสร็จแล้ว อาจารย์มหาลัยก็ได้เดินดูฟาร์มอย่างเพลิดเพลิน ยิ่งเดินดูก็ยิ่งทึ่งในความสามารถของคนออกแบบสถานที่ ทุกอย่างช่างลงตัว ไม่มีที่ติเลยแม้แต่น้อย  จนกระทั่งเมื่อถึงเวลาอาหารเย็น อาจารย์มหาลัยถามกับ ผู้ดูแลในทันที คุณคือเจ้าของฟาร์มแห่งนี้ใช่หรือไม่  ผู้ดูแลหนุ่มยิ้มรับด้วยความภูมิใจ ใช่แล้วครับผมสืบทอดความแห่งนี้ต่อมาจากคุณปู่ ปัจจุบันผมคือเจ้าของที่นี่นั่นเอง  อาจารย์มหาลัยไม่รอช้ารีบถามถึงเคล็ดลับ ในการออกแบบฟาร์มในทันที คุณใช้เทคนิคอะไรในการจัดฟาร์ม ถึงได้ออกมาสมบูรณ์แบบได้เช่นนี้ เทคนิคแบบนี้แม้แต่สถาปนิกชื่อดังยังต้องอาย  เจ้าของฟาร์มได้ฟังก็เขินตัวบิด ก่อนจะพูดไปว่า ชมเกินไปแล้วครับคุณ ผมไม่ได้ใช้ความรู้อะไรทั้งนั้น อันที่จริงผมไม่เคยเรียนอะไรยาก...

จงอย่าตัดสินคนจากเหตุการเดียวที่เห็น

รูปภาพ
เด็กน้อยคนหนึ่งได้ถือแอปเปิ้ล 2 ลูกไว้ในมือ เมื่อแม่เห็นจึงเดินเข้าไปแล้วพูดว่า แม่ขอแบ่งลูกนึงได้ไหม  เมื่อเด็กน้อยได้ฟังเช่นนั้น สิ่งที่เธอทำก็คือ การกัดแอปเปิ้ล 1 คำทั้ง 2 ลูก  เมื่อแม่เห็นเช่นนั้นก็อดที่จะรู้สึกนี้ไม่ดีกับลูกไม่ได้ ทำไมลูกฉันถึงเป็นคนแบบนี้ มีแอปเปิ้ลทั้ง 2 ลูก แต่กลับไม่ยอมแบ่งปันเลย ทันใดนั้น เด็กน้อยก็ยื่นแอปเปิ้ล 1 ลูกให้แม่ แล้วพูดว่า ลูกนี้หวานกว่าค่ะแม่  เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่ว่าคุณจะเป็นใคร ก็อย่าตัดสินคนจากแว๊บแรกที่เห็น ให้โอกาสเขาอธิบายหน่อย เพราะบางที สิ่งที่เราเห็น อาจจะไม่ใช่สิ่งที่เป็นจริงๆก็ได้  ผมชอบนิทานข้างต้นเรื่องนี้มาก  มันเป็นเรื่องสั้นๆ ที่เข้าใจง่าย และสอนใจได้ดีเลยทีเดียว แต่ประเด็นของเรื่องนี้คือ เขาไม่อยากให้เราตัดสิน ใครง่ายๆขนาดนั้น ไม่ใช่เพียงเหตุการณ์เดียว ที่เราไม่โอเคก็ตัดสินไปแล้ว ว่าเขาเป็นคนไม่ดี  ถ้าผมลองเปลี่ยนตอนจบดูละครับ จะเป็นยังไง “เด็กน้อยกัดแอปเปิ้ล 2 คำ แล้วพูดกับแม่ว่า” ไม่เอา หนูจะกินทั้ง 2 ลูกเพียงคนเดียว แบบนี้เราก็จะตีตรา และมองว่าเด็กคนนี้ช่างเห็นแก่ตัวจริงๆสินะครับ เห็นไหมครับ พว...